Ondertussen

Ik heb het al vaak gezegd, en ik blijf het zeggen: time flies.
We zijn verdorie al eind november, ik ben een jaartje ouder en de maanden school zijn ook al weer gevorderd. Ook staan er al vijf en een halve maand met het Lief op het palmares.
En we gaan in stijgende lijn verder :-)
De temperatuur doet dan weer het omgekeerde. Op het nationale nieuws werd niet minder dan een vroege winterprik aangekondigd.
In het knusse West-Vlaanderen hebben we al een voorproefje gehad van de winterse neerslag, de rest van België volgt binnenkort.
Van september tot nu bijna elk weekend iets te doen gehad: feestje in Leuven, etentje met vrienden, verjaardagspartijtjes, verlengde weekends, dagje Cadzand, even op en af naar Amsterdam, parkwandelingen, pannekoeken gaan eten, tv kijken, niets doen, uitslapen, banden verwisselen (ook een eerste keer), verhuizen, huizen inwijden, op café gaan, gaan dansen, koppelaarster spelen (maar dat is meer in de week dan in het weekend), reunies houden, ...
De EMCI gaat goed, ik leer heel veel bij (rollercoastertempo: heel snel en op en neer, maar net niet overkop) en ik kijk al uit naar de echte simultaanteksten.
Verder is het soms wat wennen aan het feit dat de meeste studenten/vrienden niet meer bij mij op school zitten maar of al werken, of nog iets anders bijdoen (elders dan). Facebook en hotmail zijn nog nooit zo een goede vriendjes geweest :-)
Met het Lief alles goed. Zalig zelfs. Wat hij moet doen, doet hij goed - hopelijk beleeft hij evenveel plezier. We doen veel dingen samen, ik leer veel bij en voel me goed in de relatie. Houden zo!
De moeilijkste horde heeft hij al genomen: een hele avond West-Vlaams moeten aanhoren én begrijpen :-)
Hasta luego!
M

En ondertussen...

Hoera, vakantie!

Al een goede drie weken ver, en het is alsof het nog maar gisteren was dat ik de EMCI proef heb meegedaan. En ervoor geslaagd ben. Pluim voor mezelf, want ik had het niet verwacht. Ervoor nog naar Nijmegen geweest voor de voorstelling van de thesis. Was een ervaring op zich. Wel grappig om tussen al die Nederlanders mijn project uit te leggen in mijn 'skoonste' Vlaams. Helaas had er een of andere slimmerd de tv aangezet net op het moment dat Nederland moest spelen (het was toen nog volop WK voetbal), dus was de aandacht onder het (mannelijke deel van het) publiek opeens ver te zoeken. Niettemin een fijne dag. Verder ook een vakantiejob gevonden (eerst op de Meir, na veel heen-en-weer-getrek in Wilrijk) en na mijn uren vul ik mijn tijd met het Lief. Een heus Lief, jaja. Volgens de regels van het cliché: elkaar al langer kennen maar sinds kort dat de vonk is overgeslagen. Maakt dat mee. Kruipt best veel tijd in, trouwens :-) Maar dat heb ik er graag voor over. Heel graag zelfs.

Verder valt er niet veel te melden. Dinsdag mijn eerste reisje (van de drie): Boedapest en Wenen met de oudjes en de broer. Een weekje citytrippen; ideaal. Wordt wel een doe-vakantie; maar dat kan geen kwaad. Beetje cultuur opsnuiven is altijd meegenomen. De laatste tijd komt daarvan niet veel meer in huis. In augustus nog een paar weken werken en dan is het al Waregem Koerse, het klassieke aftellen naar de laatste weken vakantie. Dan nog naar Kopenhagen en Alicante en dan alweer achter de schoolbanken kruipen.... Man man, het is onvoorstelbaar. Mijn ideeballonnetje over hoe de tijd trager gaat in de vakantie is daarbij toch wel helemaal doorprikt. Beter zo dan met de vingers draaien, zeg ik altijd, maar een beetje genieten is misschien zelfs nog belangrijker...

Dus: het amusement in de vakantie!

M

Rommel en bliksem

Olá,

Hoe vaak staat heb ik het al niet geschreven in alle mogelijke vormen en maten: tempus fugit...
We zijn weeral een (academisch) jaar verder. Een druk jaar - hyperdruk, superdruk, megadruk.
Om maar te zeggen dat ik niet heb stilgezeten.
En het wordt er alleen maar 'erger' op. Examens zijn volop aan de gang (nuja, 'volop' met een korreltje zout, want er zit een gat van 16 dagen tussen examen 1 en 2, pas daarna volgen ze elkaar in moordend tempo op...), een toelatingsexamen als afsluiter (waarom niet) een een relatieve drukke zomer op het programma. 'Druk' vooral dan als het aankomt op de naschoolse activiteiten. Het werkgedeelte moet nog van de grond komen, maar we hebben er goede hoop op (ik brand ook iedere avond een kaarsje$ en loop mijn rozenkrans af; baadt het niet...)
Het bezige bij zijn vergt ook zijn tol: twee weken geleden met een lichte vorm van de bof rondgelopen (hoe kinder-achtig is dat niet), vaak niet uitgeslapen, minder geconcentreerd, leren duurt trager, langere dagen, niet uitgeslapen, mindere concentratie... Je snapt het plaatje.
Na twee juli en de examenmarathon ga ik een weekend volledig los (als in: slapen tot een gat in de dag en bijkomen) en dan begint de zomer hé.... Hopelijk valt het weer wat mee.
Hier hangt trouwens (letterlijk) onweer in de lucht... Lang geen goede donder meer gehoord, ik ben benieuwd.
Adios, amigos!
Geeft-er-een-lap-op
M

To do lijstje...

Hallo,

hier zijn we weer. Ik schrijf altijd maar over "hoe druk het wel niet is", maar wat houdt dat nu precies allemaal in?

Een kort overzichtje:

- de thesis kwam al even kort ter sprake. Niet nodig om uit te wijden over het onderwerp (laten we het houden op "Films voor blinden" - jaja, je leest het goed) maar er is een kans om mijn eindwerk te gaan voorstellen in Nederland, ergens in de examens (typisch) en daar komt toch wat organisatorisch geplan aan te pas. De thesis wordt voorgesteld en samengevat in de vorm van een poster, die - gezien mijn computerskills, ahum - niet alleen gemaakt kan worden. Een dikke pluim voor de prof in kwestie!

- Mei, de maand waarin alle vogels een ei leggen en alle proffen een laatste "testje" willen geven. Uhu, maar die testjes tellen ook allemaal mee, helaas, en dat durft een mens al eens vergeten...

- Een paper die nog in de blok kan geschreven worden (maar waarvoor er nu al preparatief werk moet gedaan worden)

- Een presentatie over Sartre (niet de minste dus) - ook aan begonnen met het idee "als ik het nu doe, hoeft het in juni niet meer" - what was I thinking?

- Twee opdrachten voor eind mei over Witse en de AD-beschrijving van een Engelstalige film.

- The usual: een gemiddelde van vier vertalingen per week afkrijgen.

- Om het leuk te houden zijn er ook nog de breezy bezigheden: gaan eten met de Flairbon, een verjaardags-BBQ, een kotfeestje, een 36-uren, een kiesweekactiviteit, Antwerp on Stage, koffiepauzes, kinesistbezoekjes, Zumbalessen, ...

Duimen draaien? Wanneer zou ik dat moeten doen?

Eindspurt

Hi-ha-hoera,

we zijn alweer mei. In mei leggen alle vogels een ei - en ik moet een ei kwijt. In de vorm van een thesis dan nog. Dus heb ik nog een eitje te pellen met mezelf. Maar geen omelet zonder een paar eieren te breken. Tot zover het vrei laten lopen van de gedachten.

Net mijn agenda dichtgeslagen na het zien van al die taken - onder het motto "alles wat je nu doet, moet in juni niet meer gebeuren"; jaja, allemaal goed en wel, maar blijkbaar denkt iedereen zo!

Soit, één pluspunt: het weer is in staking (voor de verandering). Super! Ideaal, gewoon geweldig.

(En dat meen ik - sarcastisch ondertoontje moet je even wegdenken).

Dus we smijten ons hé, zoals altijd. We slaan wat proviand in en enteren the quarantaine-zone.

Tot in juli...

Succes!

Paasperikelen

Pasen is voorbij, de eitjes zijn op, de krokussen hun kopjes hangen al en de zon speelt kiekeboe; kortom, we zijn de lente. Een ietwat luie lente als je het mij vraagt, met al veel maartse buien en af en toe een aprilse gril. Maar we gaan de goeie kant op! Houden zo :)

Wat er hier gebeurt? Niet veel. Maar met mijn vingers draaien doe ik ook niet. Na een tweedaagse vorige week in 't Stad, heb ik mij sinds zondag weer geïnstalleerd in mijn tweede thuis. Missie: werken, leren, bijhouden, onderlijnen, prepareren, inpompen, zwoegen en zweten. Tussenbalans: er is al werk verzet, maar de top van de berg is nog niet bereikt - wel al in zicht.

Grootste tegenvaller: sabotage van Mr. Sunshine. Voor één keer mag het twee weken regenen dat het giet en sporadisch een straaltje zon te voorschijn laten komen (say op de strategische momenten van mijn pauzes), maar o nee, nu kan ik de gordijnen op mijn kot niet openschuiven of ik word verblind door een verschroeiende zon die de hele dag de stad in haar bran... euh ban houdt (toegegeven, lichtelijk overdreven, maar als je in een duffe bib zit, dan komt het wel zo over). Ik ben ook geen onmens (vijf dagen quarantaine is al erg genoeg) en dus heb ik een dagelijkse afspraak met de zon, een tête-à-tête (letterlijk, want de sproetjes tieren al welig op de brug van mijn neus).

Balans is alles, lieve vrienden. Zou niet misstaan in een spreukenboek of droog seminarie over 'In het reine komen met jezelf. Les 1.' Maar in het dagelijkse leven blijkbaar ook wel eens van toepassing.

Geniet ervan!

Dancing mermaid

En dan was er nog het bal van de Hogere Zeevaartschool... Al die tramritjes naar Deurne, al die geskipte lessen, al die oefensessies voor een luttele 2 minuten en 48 sec die we op de dansvloer hebben doorgebracht.

Woensdag 24 feb was de laatste les, donderdag een extra les op school zelf, vrijdagmiddag generale en vrijdagavond le grand moment.... Streeeeeesss! Of toch niet?

De laatste les was er even paniek: mijn dansparnter kon niet meer walzten, toch wel de hoofdbrok van de...euh...Weense Waltz. Tellen, hertellen, traag, zonder muziek, op mijn tenen, ... niets hielp. Geen van beide wilde toegeven dus werd er extra gerepeteerd op donderdag, voor de extra les op school (geef toe, aan repetitie geen gebrek).

Vrijdagavond, elf uur. Dubbele deur gaat open, muziek begint en woosh... daar gaan we - of nee, watlzen we.

Het was in een wip voorbij, daar in de Belle Epoquezaal van de Hilton, onder de luster en in het licht van al de flitsende camera's. Het fijne feestje achteraf is behoorlijk uit de hand gelopen, maar het was het meer dan waard. Lang geleden dat ik me nog zo geamuseerd heb...

En wat betreft volgend jaar: ik sta al op de lijst voor next year's danspasjes.

Hoe het toch kan verkeren :)